วันพฤหัสบดีที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2558

ปลูกมะลิเก็บดอกขาย สร้างรายได้ 1,000,000 บาทต่อเดือน (หนึ่งล้านบาทต่อเดือน) part 1

อีกเรื่องครับ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ที่ผ่านมาผมมีโอกาสไปเยี่ยมเพื่อนร่วมงานที่ลาออกจากงานไปทำสวนมะลิที่รังสิตคลองสิบสาม 

ผมมีรุ่นพี่ที่เข้าทำงานพร้อมกันเมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมาทั้งสองท่านเป็นวิศวกร คนหนึ่งเป็นวิศกรเครื่องกลจากเชียงใหม่อีกคนไฟฟ้าแถวสุวรรณภูมิ
ผมเป็นแค่ช่างเทคนิค เราต่างก็ตั้งใจว่าจะทำงานจนเกษียณ โรงงานที่ผมทำงานเกษียณกันที่อายุ 55 ปีครับ ตอนเกษียณนายจ้างจ่ายเงินให้
ก้อนหนึ่งประมาณ 35 เท่าของเงินเดือนสุดท้ายและเป็นเงินที่นายจ้างจ่ายให้ทั้งหมดพนักงานไม่ต้องหักเงินสะสมใดๆ ผลจากการเรียกร้องของ
สหภาพแรงงานที่นายจ้างเองก็ไม่ค่อยปลื้มนักแต่ยังทำอะไรไม่ได้นอกจากกัดฟันจ่ายไป จ่ายไปจนเมื่อไหร่สหภาพแรงงานจะเพลี่ยงพล้ำละมั้ง

สองคนที่ว่านี้ทำงานเก่งมากช่วยบริษัทได้มากเป็นผู้จัดการผ่ายผลิตและผู้จัดการแผนกเครื่องจักรกลกันมาหลายปี เป็นคีย์แมนคนสำคัญ
ขององค์กร เงินเดือนรวมโบนัสเฉลี่ยแสนต้นๆ ต่อเดือนซึ่งเป็นรายได้ที่หลายคนใฝ่ฝันและเป็นเรื่องเกินคาดฝันของผมรวมทั้งลูกน้อง
เพื่อนพนักงานทั้งโรงงาน ทำงานไปอีกสิบปีก็เกษียณรับเงินกันคนละสามสี่ล้านแล้ว แถมเขาจ้างต่ออีกเพราะวันนี้หาคนเก่งๆ ได้น้อยมาก

ความกดดันในการทำงานหรือเพราะอยากเปลี่ยนอาชีพ ตามหาคำว่าพอเพียงหาสิ่งใหม่ให้กับชีวิต เป็นสาเหตุที่ทำให้สองท่านนี้ลาออกก็เป็นได้
หรือเพราะอยากร่ำรวยก็ไม่ทราบ เท่าที่ผมสังเกตุผมว่าเขาถูกกดดันจากเรื่องงานพอสมควร โรงงานเราใหญ่อายุห้าสิบปีเครื่องจักรพังเป็นประจำ
ตำแหน่งสูงขึ้นเงินเดือนมากขึ้นก็รับผิดชอบมากขึ้น วันๆต้องหาเหตุผลหาวิธีการป้องกันปัญหาไม่ให้เกิดขึ้นอีกไปรายงานนายจ้างชาวต่างชาติ
ต่างก็ปลอบใจตัวเองว่าเป็นลูกจ้างเขาก็อย่างนี้แหละ บางครั้งมันก็น่าเศร้าครับประเทศตัวเองบ้านตัวเองแท้ๆ ให้เขามากดขี่บ่นว่าถึงบ้าน
มองอีกมุมหนึ่งเขาก็นำงานนำเงินนำความเจริญก้าวหน้ามาให้ นำความอยู่ดีกินดีมาให้ ฯลฯ ต่างก็มีทั้งข้อดีไม่ดีครับ

เกริ่นนำเล็กน้อยครับ
ผ่านไปสามปีผมถึงได้มีโอกาสไปเยี่ยมทั้งสองท่าน ก่อนหน้านั้นไม่กล้าติดต่อไปด้วยเกรงใจเพราะสองท่านออกไปในบรรยากาศเศร้าๆ 
คุณสามารถตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายผลิต ตัดสินใจออกหลังน้ำท่วมโรงงานพร้อมกับบริษัทมีนโยบาย "ร่วมใจจาก" เนื่องจากคงเดินเครื่องทำการ 
ผลิตได้ไม่เท่าเดิมเพราะไลน์การผลิตจมน้ำเกือบทั้งหมด คุณสามารถตัดสินใจออกมาพร้อมเงินยี่สิบห้าเท่าของเงินเดือน ผมได้ข่าวว่าไปปลูก 
ดอกมะลิที่นครนายกก็เท่านั้น เดือนก่อนผมพึ่งซื้อโทรศัพท์แบบสมาร์ทโฟนมีไลน์ของคุณสามารถโชว์ขึ้นมา ได้ทักทายกันผมอยากไปเยี่ยม
ทางนั้นก็เชิญด้วยความยินดี วันหยุดในเดือนต่อมาผมจึงชวนภรรยาขับรถกินลมไปเที่ยวรังสิตคลองสิบสามครับ





ผมไปที่สวนคุณกิตติศักดิ์ ผู้จัดการฝ่ายเครื่องจักรกล คุณกิตติศักดิ์เลือกลาออกตามคุณสามารถในปีถัดมาขณะที่ยังกู้เครื่องจักรไม่เสร็จ
ทิ้งอาชีพวิศวกรและชวนภรรยาที่เป็นสาวแบงค์ตราสีม่วงที่ตึกสี่แยกรัชดามาเช่าที่สวนที่รังสิตคลองสิบสามใกล้ๆ กับสวนคุณสามารถ
วันนี้เขายินดี(มั่นใจว่าอย่างนั้น)ทิ้งงานในสวนที่เขากำลังจะรดน้ำมะลิเพื่อมาต้อนรับผมและพาผมเดินชมสวนของเขา
เขาเริ่มเช่าที่ยี่สิบไร่ปลูกดอกมะลิพันธุ์ราษฎร์บูรณะตามคุณสามารถและเริ่มเก็บดอกขายหลังปลูกไปสองเดือน ตอนนี้เขาเช่าที่เพิ่มอีก
สิบไร่รวมสามสิบไร่ ผมถามถึงรายได้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง เขาตอบว่ามากกว่าตอนที่ทำงานในโรงงาน เขาและภรรยามีรายได้โบนัสรวมกัน
เฉลี่ยมากกว่าแสนห้าหมื่นบาทต่อเดือน มากกว่าทำงานประจำไปเท่าไหร่ผมไม่กล้าถามครับแต่ดูสีหน้าเขามีความสุขมาก





ปลูกดาวเรือง กุหลาบร้อยมาลัยบ้าง จากเคยนั่งในห้องแอร์เซ็นต์เอกสารสารพัด ใบสั่งซื้อจัดจ้างพูดคุยกับทีมงานลูกน้องร้านค้าผู้รับเหมา
วันๆ เขียน report ภาษาอังกฤษ ระดับผู้จัดการสื่อสารกันด้วยภาษาอังกฤษครับเพราะต้องสื่อสารกับคนไทยและนายจ้างต่างชาติไปพร้อมกัน
วันนี้เขาไม่มีห้องแอร์มีเพียงกระท่อมเป็นที่พักนอน จากที่เคยแต่เอ่ยปากสั่งเมื่อต้องการให้ลูกน้องรวมผู้รับเหมาสองร้อยคนทำตามนโยบาย
วันนี้เขาสะพายเครื่องตัดหญ้าตัดดายหญ้าในสวน ช่วยคนงานในไร่รดน้ำแปลงดอกไม้ทั้งช่วยเก็บดอกไม้ก่อนคัดแยกส่งปากคลองตลาด

เดินจนรอบสวนคุณกิตติศักดิ์แล้วเขาก็พาผมไปสวนคุณสามารถที่อยู่ใกล้กัน





คุณสามารถวิศกรไฟฟ้าชวนภรรยาสาวปริญญาโทเมืองร้อยเกินออกมาอยู่ที่กระท่อมผันตัวเองมาป็นชาวสวนปลูกดอกมะลิส่งปากคลองตลาด
หลังศึกษามาจนมั่นใจว่าไปรอดแน่นอน จากปากคุณสามารถเองเขาบอกว่าเขาและภรรยามีเงินเดือนโบนัสรวมกันที่แสนห้าหมื่นบาทต่อเดือน
ทำไมเขากล้าทิ้งเงินมากมายขนาดนั้นกับอายุแค่สี่สิบกว่าๆ รายได้สุทธิหนึ่งแสนห้าหมื่นบาทต่อเดือนในเมืองไทยถือว่าไม่น้อยเลย





คุณสามารถเริ่มปลูกมะลิในเนื้อที่ยี่สิบไร่ขยายเป็นสี่สิบและหกสิบไร่ในปีที่สาม มะลิพันธุ์พันธุ์ราษฎร์บูรณะ หลังต้นพันธุ์ลงดินได้เดือนครึ่งก็มี 
ดอกออกมาให้เก็บขายได้ ราคาดอกมะลิขึ้นอยู่กับความต้องการของตลาดและปริมาณผลผลิต ราคาอยู่ที่ 70 บาทต่อกิโลกรัม ถึง 2500 บาท 
ต่อกิโลกรัม สองพันห้าร้อยบาทต่อกิโลกรัมที่หน้าสวน หน้าหนาวมะลิออกดอกน้อยทำให้ราคาแพงเจ้าของสวนบอกครับ 





วันนี้คุณสามารถผลิตมะลิได้เฉลี่ย 60 ลัง หรือ 420 กิโลกรัมต่อพื้นที่ปลูก 60 ไร่
คิดเป็น 7 กิโลกรัมต่อไร่ ถ้านึกถึงปริมาณก็หนึ่งไร่เก็บได้เฉลี่ยครึ่งปี๊บนะครับ เท่าไหร่ละครึ่งปี๊บ สิบลิตรครับ สิบชามก๋วยเตี่ยวก็แล้วกัน
คิดที่ราคา 100 บาทต่อกิโลกรัมก็วันละ 42,000 บาท หนึ่งเดือนก็ 1,260,000 บาท (หนึ่งล้านสองแสนหกหมื่นบาท) เฉลี่ยวันที่ราคาแพงมากๆ
เฉลี่ยกับวันที่เก็บผลผลิตได้น้อยมากๆ ราคาต่ำสุด-สูงสุด คือ 70-2500 บ/กก ผลผลิต 420 กก จะได้เท่ากับ 882,000 - 31,000,000 บ/เดือน
คิดที่รายได้ 1,260,000 บ/เดือน หนึ่งล้านสองแสนหกหมื่นต่อเดือนก่อนหักค่าใช้จ่ายคงไม่ผิดครับ ค่าใช้จ่ายหลักคือค่าแรงคนงานยี่สิบคน 
จ้างเป็นรายวันเฉลี่ยวันละ 250 บาท คนงานเป็นพี่น้องชาวลาวและกัมพูชา แรงงานคนไทยหายากงานตากแดดยิ่งไม่อยากทำเจ้าของสาวนบอก
ค่าแรงงานเดือนละแสนห้า ค่าน้ำมันรดน้ำ ค่าปุ๋ยค่ายาบ้างเดือนละไม่มากครับ ค่าเช่าที่ไม่เกินสองพันบาทต่อไร่ต่อปี 







Bump: 
นอกจากมะลิ 60 ไร่แล้วคุณสามารถได้ลงมือปลูกพลูกินหมากจำนวน 10 ไร่ ลงทุนไปหนึ่งล้านบาท ลงดินห้าเดือนสามารถเก็บใบพลูได้แล้ว
ใบพลูราคากิโลกรัมละ 50-80 บาท คุณสามารถตั้งเป้าเก็บใบพลูไว้ที่ 200 กิโลกรัมต่อวัน คิดที่ราคา 50 บาทต่อกิโลกรัมก็วันละ 10,000 บาท
(หนึ่งหมื่นบาท) ต่อวันหรือ 300,000 บาทต่อเดือน


ทั้งพลูทั้งมะลิมียอดขายอยู่ที่ 1,600,000 หนึ่งล้านหกแสนบาทต่อเดือน หักค่าใช้จ่ายแรงงานแสนห้ากับอื่นๆ อีกรวมไม่ถึงห้าแสนบาทต่อเดือน
คุณสามารถบอกว่า เมื่อพลูและมะลิโตเต็มที่แล้วมั่นใจว่ารายได้จะไม่ต่ำกว่า 600,000 แสนบาทต่อเดือน เมื่อผมนำตัวเลขที่คุณสามารถ
และภรรยาให้มา นำมาคำนวณที่ค่าต่ำสุดกลับเกินล้านบาทครับ หลักฐานคือรถของคุณสามารถที่มีสามสี่คันฟอร์จูนเน่อร์กระบะสี่ประตู
ที่ตอนออกจากโรงงานไม่ใช่รถแบบนี้ คุณสามารถบอกว่าเป็นทรัพย์สินที่ซื้อได้หลังช่วยเคลียร์หนี้สินให้กับญาติพี่น้องทั้งสองฝ่าย...ไปเยอะ
คุณสามารถและภรรยาต่างก็บอกว่านอกจากความชอบความตั้งใจพยายามแล้วส่วนหนึ่งก็เหมือนเป็นผลบุญที่ได้ช่วยเหลือญาติพี่น้องไว้บ้าง
ช่างเปี่ยมด้วยน้ำใจจริงๆ ฟังแล้วผมละอยากจะขอสมัครเป็นญาติใกล้ชิดให้เมตตาด้วย..สักคน ครับเท่าที่รู้จักกันมาผมมั่นใจว่าเขาเป็นอย่างนั้น








จากประสบการณ์ในการทำงาน ผ่านปัญหาความกดดันมานับไม่ถ้วนถึงขั้นต้องกินยานอนหลับ เมื่อมาทำงานที่เป็นของตัวเองทำกับครอบครัว
ทำอย่างมีความสุขทำให้ทั้งคุณสามารถและคุณกิตติศักดิ์รังสรรค์ผลงานได้อย่างไม่มีที่ติ ผลผลิตเป็นที่ต้องการของแม่ค้าปากคลองตลาด





ลองไปเที่ยวดูครับสองข้างคลองสิบสามรังสิตเต็มไปด้วยสวนดอกไม้ผักผลไม้กล้วยหอมส้มฝรั่ง เผื่อโอกาสนั้นอาจจะเป็นท่านผู้อ่านบ้าง
คุณสามารถตระเวนดูสวนผักผลไม้จากราชบุรีสามพรานสุพรรณชัยนาทนครนายกมาจบที่คลองสิบสามหนองแคหนองเสือปทุมธานี

นอกจากหลักการจัดการ SWOT PDCA P M ทั้งหลาย Reserch แล้วยังต้องใส่ Relationship มนุษยสัมพันธ์ความจริงใจเข้าไปด้วย ทั้งสอง
ท่านนำเอาหลัก อิทธิบาทสี่ มาใช้ในการสร้างฝันจนสำเร็จในเวลาเพียงสองสามปี เริ่มจากมีใจรักความสำเร็จจะตามมาอย่างไม่ยากเย็นนัก
จากนี้คงจะรอดูความสำเร็จที่ใหญ่ขึ้นไปของทั้งสองวิศว-เกษตรกรรม คุณสามารถตั้งเป้าจะซื้อที่แทนการเช่าให้ได้ในเวลาใกล้ๆ นี้

เห็นอะไรที่มั่นใจว่าเป็นเรื่องที่ดีน่าสนใจก็นำมาเล่าสู่พี่น้องฟังครับ สำหรับผู้ที่สนใจกายพร้อมใจพร้อมมีทุนรอนบ้างลองไปสอบถามได้ครับ
ผมมั่นใจว่าท่านจะได้รับคำแนะนำที่ดีแน่นอน เดี่ยวนี้ชาวสวนมะลิถิ่นนั้นเรียกคุณสามารถและคุณกิตติศักดิ์ว่า อาจารย์ แล้วครับ

ขอบคุณบ้านมหาดอทคอม ผมได้รวบรวมคำศัพท์ภาษาขะแมร์จากกระทู้ต่างๆ ที่พี่น้องบ้านมหาลงเอาไว้ส่งไปให้ทั้งสองเพื่อรองรับ AEC ด้วย
ครับจากที่เคยชี้นิ้วอ้าปากสั่ง เดี่ยวนี้ทั้งสองทำได้แค่ชี้นิ้วทำท่าทางเท่านั้น ฮ่าๆ แรงงานลาวมีคุณอ๋อยแฟนคุณสามารถช่วยเป็นล่ามค่อยดีหน่อย

คิดอะไรได้ก็เขียนอาจจะเยอะไปหน่อย ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วย 

ข้อคิดดีๆ จาก เจ้าสัว CP

ข้อคิดดีๆ จาก เจ้าสัว CP

ชื่อ:  10-5-2556_11-39-51_1368160922.jpg
ครั้ง: 16937
ขนาด:  56.5 กิโลไบต์

เจ้าสัวซีพี ได้เผยเคล็ดลับอันเป็นปรัชญาทองในการดำเนินธุรกิจว่า องค์ประกอบที่ตนได้ยึดถือมาตลอดนั้น คือ การรู้จักดูแลรักษาและบริหารเงินที่ได้มา เพราะถ้าไม่มีจุดนี้ไม่ว่าจะเป็นคนเก่งแค่ไหนสุดท้ายย่อมไปไม่รอด เรียกว่ายิ่งเก่งยิ่งล้มละลายเร็วเพราะ จะใช้เงินเกินควร ไม่รู้จักรักษา เงินที่ได้กำไรมา และไม่รู้จักใช้เงินให้เกิดประโยชน์สูงสุด นอกจากนี้ยังต้องมีความซื่อสัตย์ ต่อเจ้าของเงิน โดยต้องคิดเสมอว่า เงินที่เรากู้มานั้น ธนาคารที่เป็นเจ้าของเงินได้เงินมาจากคนที่ฝากเงิน ฉะนั้นถ้าต้องการจะเป็นเจ้าของธุรกิจที่ดีต้องคิดอยู่เสมอตลอดเวลาว่า เงินทุกบาททุกสตางค์ที่กู้มานั้นต้องคืนแก่ผู้ให้กู้ และต้องถือว่าผู้ให้กู้คือผู้สนับสนุนให้ธุรกิจของเราเกิด

คุณสมบัติ 5 ประการที่จะส่งเสริมให้คนเรามีความรุ่งเรืองเฟื่องฟูได้นั้น

จะต้องมีองค์ประกอบมาช่วย 5 อย่างคือ

1.ต้องมีโอกาส

2.ต้องมองจุดเด่นของผู้อื่น

3.ต้องเป็นคนมีจิตใจให้อภัย ไม่อาฆาต

4.ต้องหาปมด้วยของตนเอง

5.ต้องรู้จักที่จะต้องเสียเปรียบ


เจ้าสัวธนินท์ ข้อแนะนำ แนวความคิด

ต้องไม่ขี้เกียจ มีความขยันอดทน มีมานะ และอยากก้าวหน้าโดยต้องรู้จักสรรหาศึกษาและเรียนรู้จากคนอื่น ขณะเดียวกันต้องมีความรับผิดชอบสูง ทั้งต่อตนเอง และคนอื่นๆและสังคมด้วย “ถ้าต้องการ จะทำธุริกจให้ยิ่งใหญ่ต้องคิดถึงสังคมก่อนคิดถึงตัวเอง เพราะสินค้าของเราขายให้กับคนส่วนใหญ่ ดังนั้นต้องคำนึงว่าสินค้า นั้นเป็นประโยชน์ต่อคู่ค้าและผู้บริโภคหรือไม่โดยถ้าต้องการให้ธุรกิจยิ่งใหญ่ สินค้าต้องเป็นประโยชน์ต่อคนกลุ่มใหญ่ และมีโอกาสขยายไปทั่วโลกแต่ก่อนที่จะทำธุรกิจ ไปทั่วโลกได้ต้องเริ่มต้นทำธุรกิจในระดับท้องถิ่นก่อน แล้วจึงค่อยๆ ขยายไปเรื่อยๆ

ต้องคิดเสมอว่าโลกนี้ไม่มีใครทำถูกที่สุด และทำถูกทุกเรื่องทุกคนต้องมีทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนด้วยกันทั้งนั้น แต่ต้องศึกษาตนเองอยู่เสมอว่า ทำผิดพลาดอะไรบ้าง
และมีจุดอ่อนอะไร หาเราพยายามศึกษาจุดอ่อนของเราอยู่ตลอดเวลาแล้ว เราก็จะมีโอกาสเห็นคนที่เก่งกว่า และพยายามศึกษาจุดเด่นของคนอื่น ซึ่งจะทำให้มีโอกาสไปเรียนรู้จากคนอื่น ด้วยความเคารพและจริงใจ และจะได้ความเคารพและจริงใจตอบแทนกลับมา เจ้าสัวซีพี เชื่อว่าการเรียนรู้จากหนังสือตำรานั้นไม่พอ แต่จะเรียนรู้ทุกวันจากสังคม เพื่อนฝูง สิ่งแวดล้อมและคนที่มีความสามารถเหนือกว่าหากคนเราจะต้องการเข้าไปอยู่ในองค์กรใหญ่ และต้องการจะเป็นผู้นำก็จะต้องรู้จักการบริหารคนสร้างคนและใช้คน ทั้งยังต้องเข้ากับผู้ใหญ่ให้ได้ เพราะทำให้ผู้ใหญ่เข้าใจได้ว่าเรามีความสามารถอย่างไร เพื่อจะได้มีโอกาสแสดงความสามารถ และต้องทำให้ผู้ร่วมงานในระดับเดียวกัน และผู้อยู่
ใต้บังคับบัญชาเข้าใจด้วย และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ การเสียสละและไปเอาเปรียบองค์กร


นี่เป็นเพียงสรุปส่วนหนึ่งจากหนังสือ"ค้าขายให้รวยได้เคล็ดเจ้าสัว"

จาก300,000 เป็น300,000,000 ใน10ปี แล้วเกษียณครับ cr:pantip

วันก่อนได้อ่านกระทู้ของพี่เทียนย้อยแล้วมีแรงบันดาลใจอยากเขียนขึ้นมา อยากลองแชร์ประสบการณ์ เผื่อจะเป็นประโยชน์แก่ผู้ประกอบการณ์ท่านอื่นๆครับ
ปัจจุบันผมอายุ30ครับ เพิ่งเกษียณไปเมื่อกลางปีที่ผ่านมา ช่วงนี้เอาเวลามาสอนคนรอบๆข้าง และทำโรงเรียนการกุศลครับ และทำconsultให้กับองค์กรหนึ่ง เป็นpart time ผมคิดเสมอว่าคนเรามีเงินตั้งต้นไม่เท่ากัน แต่มีเวลาศึกษาหาความรู้เตรียมความพร้อมเท่าๆกันคือ1ชีวิต

1.สะสม
ชีวิตการทำงานผมเริ่มสมัยเรียนอยู่ปี3 ปี2003 สาขาวิศวกรรมโยธา ไปฝึกงานที่ บริษัทแถวสยาม เป็น บริษัท construction contractor ครับ ฝึกอยู่4เดือน เป็นงานวางแผนและควบคุมงาน  construction management ได้ทำรายการคำนวณโครงสร้าง มาที่นี่เหมือนอ่านหนังสืออีกรอบทั้งหมดที่เรียนในมหาลัย  เนื้องานตากแดดทั้งวันครับ จากขาวๆดำเลย ได้วันละ170 ค่าแรงขั้นต่ำพอดีสมัยนั้น 
ปีถัดมาติดใจอยากทำงานอีก อยู่ปี4 ไปสมัคร บ consultแถวนานา ทำแค่วันอังคาร พฤหัส และเสาร์ บริษัทนี้ทำfeasibility studyของโรงแรมที่กำลังจะสร้างที่สุราษ แต่headquarterอยู่กทม ได้วันละ220 เป็นงานเบ้ครับ งานตั้งแต่ชงกาแฟ จัดห้อง วิ่งหาข้อมูลจากสถานที่ราชการต่างๆ (จำได้ว่ากรมอุตุต้อนรับดีมาก ให้ข้อมูลดีมาก) ได้เคาะแบบทำห้องประชุมใหม่ของบริษัทนี้ด้วย ชีวิตรับเหมาก่อสร้างของผมเลยบังเอิญเริ่มที่นี่ เพราะเคาะBOQแล้วใช้งานจริงเป็นครั้งแรก
ปี2005 เรียนมหาลัยปีที่5 เป็นเด็กเป้อ เพราะปี1เกเรไปหน่อย แต่ปีนี้มีเรียนแค่3ตัว เลยไปขอทำงานกับพี่ที่ฝึกงานสมัยปี3แถวสยาม project manager พี่ปัญญาท่านไม่รับเพราะนโยบายบริษัทไม่รับเด็กฝึกงานปีนี้ ผมตื้อแกอยู่นาน แกคงเห็นว่าตอนฝึกงานตั้งใจ เลยรับมาโดยเอาเงินส่วนตัวแกจ่ายเองเลยวันละ170เท่าเดิม จากนั้นแกก็สอนเอง สอนงานบริหารโครงสร้างให้ผมใหม่หมด  ผมสำนึกบุญคุณแกจนถึงทุกวันนี้
ปีถัดมาจบแล้วทำไรดี พ่อไม่ให้ตังแล้ว แกยังให้อยู่บ้านใช้น้ำไฟก็บุญละ(เถียงแกบ่อยเกิน) เรียนโยธาจบแล้ว ทำโครงสร้างมาแล้ว งานtectแล้ว อยากได้ความรู้interior จะได้ครบๆ ไปสมัครทำบริษัท interior design มีความสุขที่ได้ความรู้เยอะดี เจ้านายดี ได้เงินเดือน10000เดียวมีน้อยใช้น้อยครับ ไม่เที่ยว ไม่ซื้อเสื้อผ้า ไม่กินแพง ยังไงก็พอ สมัยนั้นก๋วยเตี๋ยวพิเศษชามละ20 ยังเหลือเงินเก็บ เสียฟอร์มนิดหน่อยเพราะเพื่อนๆที่เพิ่งจบพร้อมกันได้start14000
อยู่ที่นี่ได้ความรู้เพิ่มเรื่องงานไม้ รู้แหล่งที่มาแหล่งซื้อขาย เพราะได้ไปเองต่อรองเอง เลยได้skill จัดซื้อไปด้วย ได้ทำอินทีเรียในห้างที่ยังไม่เปิด ได้นอนบนพื้นห้างตอนตี3เกือบทุกวัน ก้อแปลกๆดี เจ้านายที่นี่เก่งเรื่องบริการคนมาก ลูกน้องกว่าร้อยพลีชีพทำงานให้แกทุกคน เจ้านายคนนี้เป็นต้นแบบที่ดีมากๆ ดูแลลูกน้อง มีศิลปะการใช้พระเดชพระคุณได้สมดุลมาก
2. หักมุม 
ออกจากงานครับ เจ้านายแกลดคน ว่างๆก็แวะกลับไปเยี่ยมเยียนอาจารย์ที่มหาลัยครับไปนั่งคุยเล่น วันหนึ่งผมไปเดินเตะฝุ่นแถวสยาม เห็นร้านขนมปังเจ้าใหญ่ๆที่ครองสยามมาเป็น10ปีหลายร้านกำลังจะเจ๊ง เข้าไปซื้อขนมปังมาร้านละอัน รสชาติโหลยโท่ยมาก เมื่อก่อนมันอร่อยมาก เลยคิดว่าเปิดร้านขนมปังดีกว่า เอาเงินเก็บไปเรียนทำขนมปังที่ufmครับ เรียนเสร็จอยากเปิดร้าน มีงบอยู่150000 ไปเดินรอบๆสีลมกับสาทรครับเดินทุกซอย  7วันเดินทั้งวัน เหนื่อยก็พัก ได้ดูทำเล ได้คุยกับรปภ แม่บ้าน เจ้าของร้านที่เปิดร้าน วนเข้าไปในละลายทรัพย์เจอร้านว่าง ดีใจมาก กับ อีกที่คือใต้ตึกสาทรซิตี้ เมื่อก่อนมันมีโรงอาหารอยู่ใต้ตึก %^&*(*()*()*) เคาะต้นทุน ค่าขนส่ง ค่าเช่าร้าน ลูกน้อง1คน โต๊ะเก้าอี้ สีในร้านทาเอง ออกแบบโลโก้กับเพื่อน พิมถุง ต้นทุนขนมปังต่อหน่วย พร้อมแล้วก็ลุยครับ สรุปเปิดที่สาทรซิตี้ หาลูกน้องก็ไปเดินจีบจากแมคโดนัลตึกสแตนชาต 
ตื่นตี5ทุกวันครับ ปิดร้านบ่าย2 ตอนเย็นโรงอาหารที่นี่ไม่มีคนครับ ทำขนม ส่งของ เปิดร้าน อบขนม ขายขนมได้ประมาณวันละ200หน่วย ได้กำไรเดือนละ15000 อยากขยายสาขาจริงๆ   

3. โอกาส
มีคนติดต่อมาว่า “อยากให้ไปคุมงานให้ ผู้รับเหมาสมัยนี้นี่มันชอบทิ้งงานจริงๆ ได้เงินแล้วหายไปเลย” ผมลังเลอยู่พักหนึ่ง จังหวะที่จะได้ใช้ความรู้มาแล้ว เลือกกลับมาทำงานให้ตรงสายครับ ปิดร้านขายขนมปังแบบเสียดายๆ ตัดสินใจรับงานควบคุมงาน เพื่อได้ใช้ความรู้เต็มที่อีกครั้ง หลังจากจบงานนั้น งานต่อเติมมาเรื่อยๆครับทั้งควบคุมงานและรับเหมาเล็กๆ ทีมงานอาศัยรุ่นพี่ที่เคยทำงานด้วยแนะนำมา นอกจากนี้ยังได้ความรู้ใหม่อีกข้อครับ คือเรื่องสัญญาจ้าง หาหนังสือเกี่ยวกับกฎหมายและตัวอย่างสัญญามาอ่าน และปรับงวดงานให้ตรงกับcash flow ครับ ขนาดของงานงานละไม่เกิน 500000 ใช้เงินหมุนไม่เกิน200,000 กำไรงานรับเหมายิ่งเล็กยิ่งกำไรดีครับ เพราะ อุปสงค์สูง อุปทานต่ำ ครับ งานยิ่งใหญ่กำไรเหลือ5-10เปอเซ็น เพราะมีการสอบราคามีคอนเซ้า 

4. Jackpot
ทำงานรับเหมาอยู่หลายงานได้ปีกว่าๆ ได้งานตึกที่กำลังจะถล่ม คือเก่ามาก เสาแตกหมดแล้ว เห็นเหล็กเส้นโผล่ออกมา แต่เจ้าของไม่ยอมรื้อแล้วสร้างใหม่ เพราะกฎหมายระยะร่นใหม่ หากปรับปรุงอย่างเดียวไม่ต้องเว้นระยะร่น เจ้าของงานให้งบมาสูงมากๆแต่โดนผู้รับเหมาทิ้งงานมา3เจ้าแล้ว พอเข้าไปดูหน้างานถึงบางอ้อ ว่าเป็นงานยากจริงๆ เราเลยกลับไปปรึกษาอาจารย์ที่สนิทสมัยมหาลัย แกใจดีมากมาช่วยดูหน้างาน และสอนเพิ่มให้ด้วย งานนี้เป็นพอร์ตที่ทำให้ผมได้งานต่อๆมาอีกหลายงาน ปัจจุบันแกเกษียรแล้ว ผมชอบซื้อผลไม้ไปฝากแก และนั่งคุยเล่นกับแกนานๆทุกครั้ง 
หลังจากนั้นเป็นยุคเรเนซองของบริษัท คือได้งานก่อสร้างขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เหมือนผู้ประกอบการคนอื่นๆ ทำงาน7วันวันละ12ชั่วโมง เหนื่อยแต่หยุดไม่ได้ ทีมงานใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ(ช่วงพีคอยู่ที่ประมาณ120คน) ได้เรียนรู้และแก้ไขไปเรื่อยๆ ติดตรงไหนถ้าไม่ค้นหนังสืออ่านก็กลับไปถามอาจารย์ที่มหาลัย แต่ยังหาเรื่องให้เหนื่อยขึ้นด้วยการไปลงเรียนโท เพราะรู้สึกว่าหากจะทำให้บริษัทเติบโตกว่านี้ต้องมองโลกในมุมที่กว้างกว่านี้มากๆ ไปเรียนปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ภาคค่ำ นั่นหมายถึงกลางวันทำงาน7วันกลางคืนเรียน จ-ศ ถึง3ทุ่ม กลับบ้านนอน5ทุ่ม บางวันไปตีไพ่กะเพื่อนต่อต้องอดนอนแล้วไปทำงานเลย ไม่ได้หยุดแม้แต่วันปีใหม่ ทำแบบนี้อยู่หลายปีจนเริ่มอยากลดงาน แต่มันหยุดไม่ได้จริงๆ เป้าเริ่มเปลี่ยนที่ตรงนี้
ในช่วงนี้ถ้าว่างเมื่อไหร่ เช่นรอประชุมกับลูกค้า แบ่งงานให้ลูกน้องเสร็จ ผมจะหยิบหนังสือด้านการเงินและหางบการเงินมาอ่านเล่น แรกๆก็อ่านไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ ก็เอาไปถามอาจารย์บ้าง เพื่อนสมัยมหาลัยที่ทำงานสายการเงินบ้าง ผมไม่รู้หรอกว่าจะเอาความรู้ด้านนี้ไปใช้ตอนไหนเพียงแค่อยากศึกษาให้มาก เตรียมตัวให้พร้อมเสมอ เพราะโอกาสจะมาเมื่อไหร่ไม่รู้ 
สาเหตุที่ได้งานเยอะในช่วงนี้มีข้อคิดหลายๆข้อคือ 1.ไม่ว่าลูกค้าจะส้วมตัน หลังคารั่ว เรารีบไปซ่อมให้ทันที แม้ว่าจะส่งงานไปแล้วนานแค่ไหนก็ตาม เพื่อให้เกิดการเปรียบเทียบและบอกต่อๆ ซึ่งเป็นจุดที่ตรงกันข้ามกับผู้รับเหมาทั่วไป  2.พยายามคิดว่าเรามีประสบการณ์ และความรู้ที่ได้เปรียบคนอื่นๆอย่างไรบ้าง เช่น สำหรับงานรื้อถอนอาคารไฟไหม้ที่ไม่ใหญ่มาก ผู้รับเหมารายเล็กๆไม่สามารถอธิบายเหตุผลและวิธีการซ่อมได้ (ส่วนมากผรมรายเล็กมักทำงานจากการจดจำและการบอกต่อๆมาจากคนรุ่นก่อน เพราะอาจไม่มีโอกาสเรียนและไม่ได้ที่ปรึกษาที่ดี)  ส่วนเจ้าใหญ่ก็ตีราคาที่แพงเพราะต้นทุนโสหุ้ยที่สูง เราอาจจะหาช่องโหว่ตรงนี้ในการทำกำไรได้ 

5. Overheated
ถึงตอนนี้อายุ26 ออกมาอยู่เองข้างนอกเพื่อให้ใกล้หน้างาน ประหยัดเวลา ประหยัดน้ำมัน เพราะทำงานไม่ทัน เงินเก็บเยอะประมาณหนึ่งแต่ไม่ได้ใช้ เลยตัดสินใจซื้อรถในฝันของพ่อไปเซอร์ไพรซ์วันพ่อ พ่อก็รับไปแบบงงๆ แต่คงดีใจหละเพราะแกเห็นอาแปะวิวัฒน์เพื่อนแกขับรุ่นนี้โฉบไปมาอยู่หลายที 
สงสัยผมจะทำงานหนักไปรู้สึกว่าเงินไม่ใช่คำตอบ ชีวิตไม่ค่อยสมดุลไม่คุ้มเลย อยากเกเรหนีไปเล่นดนตรีเหมือนตอน ปี1 แต่อีกใจก็อยากได้ความรู้ด้านบัญชีและการเงินเพิ่ม เลยตีตั๋วไปอังกฤษเพื่อเรียนโทการเงินแบบไม่บอกใคร เพราะรู้ว่าถ้าบอกแม่ต้องโดนห้ามแน่ๆ กับการที่ปิดบริษัทที่ทำเงิน7-8หลักทิ้งนี่มันบ้าแน่ๆ 
ก่อนไปอังกฤษต้องเตรียมหลายด้าน ด้านลูกน้องหางานฝากให้กับเค้าทุกคนและแจกทองลูกน้องทุกคน(ลูกน้องบอกว่ารู้งี้ให้เฮียรีบๆไปแต่แรก55) บางคนได้โบนัสก็กลับบ้านเลี้ยงไก่ ด้านแม่ แม่รู้อีกทีอยู่อังกฤษแล้ว แม่ก็คงงงๆ โทรไปหาตอนถึงอังกฤษแม่ยังงงอยู่ แกงงตั้งแต่เรียกไปถ่ายรูปรับปริญญาโทใบแรกละแกงงว่าไปเรียนมาตอนไหน555  ด้านตัวเอง ตั้งงบสำหรับใช้จ่ายทั้งการกิน นอนเที่ยว ซื้อรถด้วย เอาแบบสบายหน่อย ที่เหลือเปลี่ยนสภาพเงินสดให้เป็นที่ดิน และหุ้น ผลตอบแทนเอาให้สูงกว่าเงินเฟ้อก็พอ ผมมักจะคิดเงินเฟ้อเฉลี่ยที่6% เอาให้แย่ไว้ก่อน ซื้อที่ดินที่yield มากกว่า4% แล้วบวกกับ land appreciation เกิน6ละผมสบายใจ ส่วนหุ้นหลังจากเรียนเศรษฐศาสตร์ได้อาจารย์สอนอ่านงบคร่าวๆ ตอนนั้นผมนั่งอ่านงบ100กว่าตัว คัดมา6ตัว ขาดทุนบ้างกำไรบ้างที่ภูมิใจที่สุดคือCPF
ช่วงเวลาที่อังกฤษ เป็นช่วงที่คุ้มค่าและมีความสุขที่สุดในชีวิตช่วงนึงก็ว่าได้ ได้ออกกำลังกาย เล่นดนตรี ได้พักผ่อน ได้อ่านหนังสือดีๆ ห้องสมุดที่นั่นคนแน่นหยั่งกะผับ(ผับก็แน่นมาก) คือต้องไปแต่เช้าเพื่อจองที่ ได้เห็นมุมมองของฝรั่งในการจัดอาคารสถานที่ รูปแบบอาคาร ที่ได้แน่ๆคืองานสถาปัตยกรรมแล้วก็คิดว่าตึกแบบindustrial loft ต้องมาแน่ๆ
เรียนการเงินทำให้เราเข้าใจสินค้าด้านการเงิน(ที่แบงก์และบริษัทประกันชอบเอามาขาย) การออม และการลงทุน เอามาประกอบกับCashflowงานสร้างอาคารที่เราทำ อย่างน้อยๆทำให้รู้ว่าเช่าคอนโดคุ้มกว่าผ่อนคอนโด555 ไม่เชื่อลองเคาะดู ตอนนี้ผมก็เช่าอยู่

แก้ไขเวลา 20.43 27/10/2014
ขอบคุณพี่โอค กะพี่บิคมากที่เคลียร์กับพี่ๆนักสืบให้ ผมมาช้าไปหน่อยขอโทษครับ
ตอบข้อสงสัยพี่ๆนักสืบครับ:
เมื่อเดือน6 สองปีที่แล้ว Bangkokpost เอาเรื่องของผมไปลงครับ ผู้เขียนชื่อ Kanana Katharangsiporn และ Jon Fernquest 
ผมไม่แปะโพสเพราะต้องการความเป็นส่วนตัวครับ ใครอยากรู้รบกวนหาอ่านต่อเองนะครับ 
ในเวปhttp://www.bangkokpost.comยังหาอ่านได้ครับ ขอความกรุณาอย่าแปะลิ้งค์ต่อนะครับ ชอบอยู่ในถ้ำครับ
ถ้าได้อ่านแล้วพี่ๆพอจะปรับแก้ความคิดเห็นจะเป็นพระคุณยิ่ง


6. Comeback
ทีแรกกะอยู่อังกฤษยาวๆ บังเอิญพ่อสร้างบ้านใหม่ที่นครปฐมไม่เสร็จเพราะโดนผู้รับเหมาโกง เราเลยจำเป็นต้องกลับมาช่วยคุมงาน กลับมาปั้บลูกค้าเก่าเรียกทันที เลยเรียกรวมพลลูกน้องเก่าทุกคน ได้มาครึ่งเดียวจากร้อย ที่เหลือเปลี่ยนเบอร์หมดแล้ว   - - 
ผ่านไป6เดือน เจ้าของที่ดินคือป้าและพ่อผม เขามีที่ดินเก่าอยากขายตรวละ19000 แถวเพชรเกษม ตั้งขายมา5ปีไม่มีคนซื้อ ด้วยความสด ผมบอกเค้าว่าผมจะขายให้ที่ตรวละ33000 เขาบอกว่าถ้าเก่งก็มาลงทุน ผมบอกโอเค ผมให้ทีมงานชุดเดิมสร้างหมู่บ้านไป60ยูนิตสร้างแบบบ้านเดี่ยว industrial loft ที่แรกในไทย เคาะcash flowสูตรเดิม ขายเกลี้ยงใน2ปี จบงานแบ่งกำไรกัน งานนี้ทำเพราะอยากวัดพลังตัวเองล้วนๆ ได้กำไรเป็นของแถม
หลังจากซื้อที่ดินทิ้งไว้ก่อนไปอังกฤษหลายๆแปลง มูลค่าเพิ่มขึ้นไปมาก บวกกำไรจากการรับเหมาลูกค้ารอบหลัง สร้างเป็นโรงแรมเล็กๆหนึ่งหลังโซนสุขุมวิท หาผู้บริหารเป็นคนฝรั่งเศสมาบริหาร เงินที่เหลือหมุนซื้อขายที่ดินหลายแปลง โชคดีได้พบเจ้าของที่ดินท่านหนึ่งอายุ80แล้ว แกสอนผมเรื่องที่ดินเพิ่มอีกหลายข้อ เรื่องการมองทำเล การสร้างทำเล และการเพิ่มมูลค่าให้ที่ดิน ปัจจุบันผมนับถือแกเป็นอาจารย์ ผมไปเยี่ยมแกบ่อยๆ แกคุยสนุกครับ
กลับมารอบนี้ที่ได้งานเพิ่มคงเป็นเพราะชื่อเสียงที่ดีที่สะสมมา ลูกน้องเต็มใจที่จะกลับมาช่วยเราผมก็ดีใจ การบริการจัดการทรัพย์สินที่ดีก่อนช่วงไปอังกฤษแลต่อยอดด้วยการพัฒนาเพิ่มเติมหลังกลับมาทำให้มูลค่าทรัพย์สินเพิ่มขึ้นมาก  
ถึงตรงนี้เริ่มรู้สึกว่าไม่รู้จะหาเงินไปทำไม ชีวิตเราไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย ปัจจุบันผมอยู่ห้องเช่า60ตารางเมตรสะอาดๆก็อยู่ได้ ยิ่งกว้างไปต้องทำความสะอาดเยอะอีก รถก็กะบะคันเก่าใช้มา7ปียังวิ่งได้ไม่เห็นต้องซื้อใหม่ บุบนิดหน่อยก็ไม่เป็นไรไม่ต้องซ่อม กินได้แค่วันละ3มื้อ มากกว่านี้ก็อ้วน
วางแผนส่งมอบกิจการเป็นมรดกแก่ลูกน้องที่ช่วยเราตลอดมา ด้วยการจัดstock option ให้ลูกน้องได้เป็นเจ้าของกิจการต่อไป เราก็แค่ถือหุ้นครับ 
หมายเหตุ จุดนี้ผมขวางโลกอยู่เรื่องนึงคือเรื่องมรดก การที่เราให้ทรัพย์สินใดๆแก่ใครที่คุณสเน่หาซึ่งคนส่วนมากให้ลูกนั้นไม่แปลก แต่successorของตัวบริษัทไม่ควรให้ลูก ควรให้ลูกน้องครับ เพราะลูกไม่เคยทำมาก่อน ให้มันนำองค์กรต่อเจ๊งแน่ 1.ลูกไม่มีทางถนัด และเก่งในด้านเดียวกับพ่อ 2.ลูกไม่มีทางเก่งกว่าลูกน้องพ่อที่ช่วยงานมาเป็นสิบปี ถึงตอนนี้ผมเห็นปัญหาของกิจการอื่นๆมาก เพราะเป็นที่ปรึกษาด้านธรรมนูญครอบครัวอยู่ด้วย ผมตั้งข้อสังเกตุว่าธุรกิจครอบครัวมักไม่เกินรุ่นสามเพราะสาเหตุช่วงส่งมอบ
ผมหันไปมองเด็กๆในไซท์งาน วิ่งเตะทรายเตะตะปู ถามพ่อแม่ซึ่งคือลูกน้องของผมว่าทำไมไม่ให้ไปเรียน เรียนก็ฟรี เขาบอกผมว่า ไม่รู้ต้องทำยังไงบ้างให้ลูกได้เรียน And this is the efficiency of Thai government!!!! นี่แค่เด็กไทย เด็กพม่าเขมรลาว ไม่ได้เรียนแน่ๆ โตไปไม่มีอนาคตคงต้องไปปล้นจี้ แหงๆ ผมเลยทำห้องเรียน จ้างคุณครูที่เกษียรมาสอนภาษาไทย ภาษาอังกฤษ เด็กๆ วันเสาร์อาทิตย์ จะมีคุณครูจากอักษรจุฬา มาติวภาษาอังกฤษ นอกจากเนื้อหาที่เด็กจะได้เด็กพวกนี้จะได้รู้ว่าการเรียนทำให้ตนเองมีคุณค่า บางคนอาจจะคิดว่ารวยแล้วก็เอาเงินไปซื้อรถแพงๆ บ้านแพงๆให้ลูกตัวเอง ทำไมต้องให้เด็กคนอื่นๆที่ไม่ใช้ลูก เด็กที่เป็นเหล่านี้จะกลับมาทำร้ายคุณครับหรือลูกคุณหรือน้องคุณ หรือเพื่อนคุณ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมก็ตามเชื่อผมเถอะ

สูตร
1.เคล็ดลับของผมเหมือนหลายๆคนคืออ่านหนังสือทุกคืนก่อนนอนครับ คนเราหยุดเรียนรู้ไม่ได้เพราะเราจะโง่ลง
2.รายจ่ายที่ไม่จำเป็นไม่ต้องสร้างเพิ่ม ไม่ต้องสร้างหนี้อย่าเห่อตามคนอื่น
3.การมองที่ดินของผม ทำเลหมายถึง จำนวนคนผ่าน ทางเข้าออก และสภาพแวดล้อม การจะได้ที่ดินสวยราคาถูก ต้องมีตำหนิซัก1ข้อ
4.การซื้อรถให้ตัวเองหลายคันผมยิ้มคนเดียว ไม่ได้ความสุขเท่ากับซื้อให้พ่อคันเดียว พ่อยิ้ม แม่ยิ้ม น้องๆยิ้ม และผมยิ้ม
5.ความรู้เป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าเงินทอง เพราะมันหาเงินทองได้ และสอนให้คนอื่นหาเงินทองได้ด้วย
6.ผูกมิตรกับทุกคนครับ เราช่วยเขา เขาช่วยเรา ช่วยกันไปมา ดีทุกฝ่าย
7.อย่าลืมบุญคุณคน โดยเฉพาะอาจารย์
8.คนที่ไม่มีความรู้ ได้เงินมาโดยไม่มีเหงื่อ ไม่เหนื่อย ไม่มี (ขนาดมิจฉาชีพยังต้องมีความรู้ และอย่าหลงเชื่อพวกที่บอกว่าหาเงินมาง่ายๆ)
ผมเคยอ่านหนังสือชื่อThe edge โดย Allen Adamson แกเขียนว่า What may appear to be overnight success doesn’t really happen overnight

นิสัย 10 ข้อที่ “นักธุรกิจหมื่นล้าน” ทั้งๆ ที่อายุยังน้อยมีเหมือนกัน!!!cr:Paphada Lin

นิสัย 10 ข้อที่ “นักธุรกิจหมื่นล้าน” ทั้งๆ ที่อายุยังน้อยมีเหมือนกัน!!!
ในปัจจุบันนี้ เรื่องราวของการที่คนคนหนึ่งจะกลายเป็นมหาเศรษฐีหมื่นล้านเปลี่ยนไปมาก หลายคนประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุไม่มากเท่าไหร่ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก วันนี้เราเลยขอเอา 10 ข้อที่ “นักธุรกิจหมื่นล้าน” ที่อายุยังน้อยมีเหมือนกันมาฝาก เผื่อใครหลายๆ คนอาจจะได้ไอเดียไปปรับใช้ในชีวิตการทำงานได้นั่นเอง
1. ทำ “เร็ว”
ทุกคนมีไอเดียดีๆ ได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถทำมันได้ “ไว” พอก่อนที่คนอื่นจะทำไอเดียนั้นให้เป็นจริงก่อนคุณ ลองนึกภาพสิ ถ้า Mark Zuckerberg สร้างเฟสบุ๊กช้ากว่านั้นอีกซัก 2-3 ปี มันจะเป็นอย่างไร เขาอาจจะไม่เกิดเลยก็ได้ เพราะฉะนั้น พอได้ไอเดียแล้ว “ทำทันที” เพราะเวลาไม่เคยคอยคุณ
2. สร้าง “ทีม” ให้แกร่ง
ไม่ว่าคุณจะเก่งกาจแค่ไหน “ทีม” ที่เก่งคือเรื่องสำคัญ ตอนที่ Steve Jobs ก่อตั้ง Apple เขาไม่ได้สร้างมันขึ้นมาคนเดียว ทีมของเขา ช่วยเขาสร้างมันขึ้นมา และช่วยเหลือเขา เพราะไม่มีใครเก่งไปซะทุกอย่างหรอก เชื่อสิ
3. ไม่ชอบหยุดอยู่กับที่ ให้ความสำเร็จ “สร้าง” ความสำเร็จไปเรื่อยๆ
นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไม Google ไม่หยุดอยู่แค่ Google แต่เขายังเป็นเจ้าของเว็บไซต์อื่นๆ อีก อาทิ YouTube เพราะนักธุรกิจเหล่านี้ ไม่ยอมหยุดอยู่กับที่ถึงแม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จไปแล้ว เขาเอาความสำเร็จที่เกิดขึ้น สร้างความสำเร็จต่อไปไม่หยุดสิ้น
4. ยึดมั่นใน “ความคิด” ของตนเอง แม้มีคนคัดค้านก็ตาม
Jack Ma นักธุรกิจหมื่นล้านเจ้าของ Alibaba คือตัวอย่างที่ดี ตอนที่เขามีไอเดียเว็บไซต์นี้ตอนแรก เขาเชิญเพื่อนนับยี่สิบคนมาที่บ้าน เพื่อเล่าไอเดียให้ฟัง มีเพียงคนเดียวที่เห็นด้วย นอกนั้นคัดค้านหมด และแนะนำให้เขาอย่าลาออกจากงานเพื่อทำสิ่งนี้ และวันนี้เขาก็ทำสำเร็จ เพราะการยืนหยัดในความคิดของตัวเองในวันนั้น
5. ฝันให้ “ใหญ่” ไว้ก่อน!
คนพวกนี้ไม่เคยฝันอะไรเล็กๆ เขาคิดการใหญ่ และไม่เคยให้ความยิ่งใหญ่ของมันมาทำให้เขากลัว โดยในทุกๆ วันเขาจะทำสิ่งเล็กๆ ทีละก้าวที่เขาทำได้ แต่สายตาต้องมองไปที่เป้าใหญ่ปลายทางเสมอ เพื่อไม่ให้เขาหลงทาง
6. ทำสิ่งที่ “รัก”
คนเราจะประสบความสำเร็จได้ ไม่ใช่ทำสิ่งที่ตนเองไม่ชอบ หรือฝืนทำ แต่เขาต้องทำในสิ่งที่เขาสนใจ สิ่งที่เขารัก เพราะบางที การที่ไอเดียหนึ่งๆ ดีนั้น แต่มันอาจจะไม่ได้เหมาะกับทุกคน อาทิ ตอน Steve Jobs พยายามโน้มน้าวให้เพื่อนของเขา John Sculley ที่มีการงานมั่นคงใน Pepsi ออกมาร่วมงานกับเขาใน Apple นั้น เขาบอกเพื่อนเขาว่า “นายอยากทำงานขายน้ำอัดลมไปตลอดชีวิต หรือนายอยากมาเปลี่ยนโลกกับฉัน” ซึ่งนั่นเป็นคำพูดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น และรักในสิ่งที่เขากำลังจะทำมากเลยทีเดียว!
7. มุ่งมั่น ไม่วอกแวก
เมื่อมีการสัมภาษณ์พนักงาน Facebook หลายๆ คนเกี่ยวกับการทำงานของ Mark Zuckerberg คำตอบที่ได้ยินมามากที่สุดคือ Mark เป็นคนที่ “มุ่งมั่น” มากๆ เขามีเป้าหมายเดียวคือทำให้โลกทั้งใบ กับคนหลายพันล้านคน เชื่อมเอาไว้ในเว็บไซต์ของเขา และการตัดสินใจทุกอย่างของเขา มีขึ้นเพื่อเป้าหมายนี้เป้าหมายเดียว และนั่นทำให้เขามีวันนี้ได้
8. พวกเขารักที่จะ “เรียน”
การที่คุณ “รวยแล้ว” หรือ “ประสบความสำเร็จ” ในระดับหนึ่งแล้ว ไม่ได้หมายความว่าคุณควรหยุด “เรียนรู้” และนี่คือ สิ่งที่คนเหล่านี้มี พวกเขารักที่จะเรียนรู้ตลอดชีวิต พวกเขาจัดสมนาบ่อยๆ เพื่อเปิดรับฟังความเห็นจากหน่วยงานอื่น องค์กรอื่น เพราะเขาคิดว่า ไอเดียดีๆ จะมาจากที่ไหน เวลาไหนก็ได้ เพราะฉะนั้น การเปิดรับตลอดเวลา คือสิ่งที่ฉลาดที่สุด
9. พวกเขารักที่จะ “สอน”
วิธีที่ดีวิธีหนึ่งในการทำให้คุณเก่งขึ้น มีทักษะในเรื่องที่คุณทำมากขึ้น คือการถ่ายทอดให้คนอื่นฟัง และนี่คือสิ่งที่นักธุรกิจเหล่านี้เป็น เขาจะสอนๆๆ คนในทีมของเขา ซึ่งนอกจากการทำให้คนในทีมเก่งขึ้นแล้ว ยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในทีมอีกด้วย
10. ไม่กลัวที่จะ “ล้มเหลว”
ข้อสุดท้าย และสำคัญที่สุดคือ พวกเขาไม่กลัวว่าจะล้มเหลว Bill Gates เคยบอกไว้ว่า “คุณสามารถฉลองในความสำเร็จได้ แต่คุณไม่ควรลืมที่จะใส่ใจในความล้มเหลวของคุณ เพราะการเรียนรู้จากความล้มเหลวเนี่ยแหละ คือสิ่งที่จะทำให้คุณก้าวหน้าต่อไปได้เรื่อยๆ
=======
คุณล่ะ.. มีครบทั้ง 10 ข้อแล้วหรือยังคะ?

สวีเดนขยะหมดจนต้องนำเข้า 800,000 ตัน เพื่อใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า cr: http://iUrban.in.th

Sweden Must Import Trash For Energy Conversion Because Its Recycling Program Is So Successful
ขณะที่ประเทศเรากำลังปวดหัวกับปัญหาขยะล้นเมืองไม่รู้จะจัดการกับปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้นทุกวันได้อย่างไร ประเทศสวีเดนที่มีประชากรราว 9.5 ล้านคน กำลังขาดแคลนขยะ จนต้องนำเข้าขยะจากประเทศเพื่อนบ้าน อย่างนอร์เวย์ และอีกหลายๆประเทศในยุโรป ปีละกว่า 800,000 ตัน เพื่อนำมาป้อนโครงการผลิตกระแสไฟฟ้า พลังงานที่ได้จากขยะสามารถนำมาใช้ให้ความอบอุ่นกับบ้านเรือนได้มากถึง 20% หรือ 810,000 หลัง และยังสามารถป้อนพลังงานไฟฟ้าให้กับบ้านเรือนได้อีก 250,000 หลัง และดูจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆด้วยแต่เรื่องดีๆแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแบบชั่วข้ามคืน..
ประเทศสวีเดนเริ่มต้นโครงการนำขยะกลับมาใช้ใหม่นี้ตั้งแต่ปี 1940 ในขณะที่ประเทศอื่นๆในโลกยังไม่มีใครตระหนักหรือสนใจกับปัญหาขยะและคิดถึงเรื่องรีไซเคิลแม้สักนิด.. แต่สวีเดนกลับเริ่มต้นโครงการในการคัดแยกขยะ และนำขยะกลับมาใช้เป็นพลังงาน จนปัจจุบันสวีเดนสามารถพัฒนาเทคโนโลยีที่นำขยะกลับมาใช้เป็นพลังงานได้โดยแทบไม่ก่อให้เกิดมลพิษใดๆ
IMG_5627.JPG
ความสำเร็จของโครงการไม่ได้มีเพียงเทคโนโลยี แต่ต้องขอบคุณประชากร 9.5 ล้านคน ที่มีความตระหนักถึงปัญหา และร่วมมือกับโครงการ รวมถึงกฏหมายที่เข้มงวด ความร่วมมือในการจัดเก็บและคัดแยกขยะในสวีเดนเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก เพราะขยะเกือบทั้งหมดถูกนำกลับไปใช้ใหม่ได้ เหลือเพียง 4% เท่านั้น ที่ไม่สามารถนำกลับไปใช้ใหม่และต้องนำไปถมที่ ในทางตรงข้ามประเทศอย่างสหรัฐอเมริกา ขยะมากถึง 63% ไม่ได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่ ต้องนำไปถมที่
14782671438_cc129c4ac3_z 14782600620_e32210fc01_z
IMG_5629.JPG
IMG_5628.JPG
IMG_5633.JPG
โรงงานนำขยะมาผลิตกระแสไฟฟ้าในสวีเดน มีความต้องการใช้ขยะ 2ล้านตันในแต่ละปี เพื่อนำมาผลิตกระแสไฟฟ้า จึงไม่มีขยะมากพอมาป้อนให้กับโรงงาน และต้องมีการนำเข้าขยะจากประเทศเพื่อนบ้าน.. เป็นข่าวดีๆในโลกใบนี้ อย่างน้อยเราก็ยังไม่สิ้นหวังกับจำนวนขยะที่เพิ่มมากขึ้นในทุกเมืองใหญ่ ..อย่างน้อยก็มีประเทศที่ประสบความสำเร็จ ให้เราเอาเป็นต้นแบบ

ผลึกชีวิต กับ ข้อคิดที่ได้รับ cr:Rich Property

คุณอนันต์ อัศวโภคิน
เจ้าของแลนด์แอนเฮ้าส์ LHBANK โฮมโปรและ Terminal21
ผลึกชีวิต กับ ข้อคิดที่ได้รับ ...
1) ทำธุรกิจมาหลายอย่าง ส่วนใหญ่เจ๊ง แต่ทุกครั้งได้บทเรียน เช่น เพราะไม่เข้าใจธุรกิจที่ทำ, เพราะถูกคู่ค้าหลอก, เพราะคิดว่าตัวเองเก่ง, เพราะไม่เข้าใจตลาดดีพอ เป็นต้น
2) ธุรกิจที่ทำมาทั้งหมด ชอบโฮมโปรมากที่สุด เพราะเป็นธุรกิจง่ายๆ แต่ไม่มีใครคิดทำ สมัยก่อนกว่าจะซื้อของครบต้องตระเวนไปทั่ว โฮมโปรเป็น One-Stop Service ด้านวัสดุก่อสร้างรายแรกของประเทศไทย
3) ทำธุรกิจอย่าดูผลตอบแทนต่อยอดขาย แต่ให้ดูจากผลตอบแทนต่อเงินลงทุนที่ใช้ไป (Return on capital employed) และการตั้งราคา (Princing) เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องใส่ใจ
4) การทำธุรกิจ มีแต่คนพูดถึงการเติบโต (Growth) โดยไม่ค่อยได้คุยเรื่องคุณภาพ (Quality) ซึ่งมี 3 อย่าง
1. คุณภาพของสินค้า
2. คุณภาพของบริการ
3. คุณภาพของเวลาส่งมอบ
เมื่อคุณภาพได้ การเติบโตจะตามมาเอง
5) จอร์จ โซรอสเคยถามว่า ในธุรกิจที่ทำ คุณทำกำไรได้อย่างไร (In your business, how do you make money ?) เพราะเป็นธุรกิจที่ไม่มีเทคโนโลยีหรือโนว์ฮาวอะไรเลย ทำกำไรได้อย่างไร - ตอบว่า เรามีความสามารถในการซื้อที่ตาบอดซึ่งราคาต่างจากที่ริมถนนมาก และสามารถทำกำไรจากตรงนี้ได้
6) คนที่คิดไม่เหมือนชาวบ้าน ไม่เจ๊ง ก็ เจริญ -- ตลอดเส้นสุขุมวิท ศูนย์การค้าที่ขายพื้นที่ต่อตารางเมตรได้ราคาสูงที่สุดคือมาบุญครอง ซึ่งจับตลาด C จึงเป็นที่มาของวิธีคิดทำ Terminal 21 ที่ไม่ได้จับตลาด A และ B+ ซึ่งศูนย์การค้ารายใหญ่แถวนั้นจับอยู่ แต่จับตลาดรองลงมา
7) ทุกวันนี้ Food Court ที่ Terminal 21 ประสบความสำเร็จอย่างมาก ซึ่งได้แรงบันดาลใจในการทำศูนย์อาหารจากคุณธนินทร์ เจียรวนนท์ ที่บอกว่าธุรกิจในอนาคตจะมีแค่ 2 อย่างเท่านั้นคือพลังงานสำหรับเครื่องจักร (คือเชื้อเพลิง) และพลังงานสำหรับมนุษย์ (คืออาหาร) ซึ่งต้องเติมวันละ 3 ครั้ง
8) เอกสารบนโต๊ะผู้บริหารมีอยู่แค่ 2 อย่างคือ เอกสารที่ยังไม่ตัดสินใจ(หรือไม่กล้าตัดสินใจ) กับ เอกสารที่เก็บไว้อุ่นใจ หากบริหารจัดการได้ดี เอกสารที่ต้องตัดสินใจก็รีบตัดสินใจ เอกสารที่เก็บไว้เพื่ออุ่นใจก็ใส่ไว้ในเครื่องคอมฯ ดังนั้นทุกวันนี้บนโต๊ะทำงาน(ของคุณอนันต์)ไม่มีเอกสารอะไรเลย
9) หัวหน้างานทุกคน ต้องทำหน้าที่เป็นฝ่ายบุคคลสำหรับพนักงานของตนเอง รับสมัครเอง สัมภาษณ์เอง ตัดสินใจเลือกเองและรับผิดชอบในการตัดสินใจนั้น - ถ้าเราเลือกหัวหน้างานได้ถูกต้อง เราไม่ต้องกังวลเรื่องการเล่นพรรคเล่นพวกหรือตัดสินใจผิด
10) คนและวัฒนธรรมองค์กร คือ ปัจจัยสำคัญของความสำเร็จ ลูกน้องต้องเก่งกว่าเรา ถ้าลูกน้องเหมือนเรา บริษัทจะไม่เจริญเลย ปัจจัยสำคัญของการบริหารคนคือต้องอดทนทำงานกับคนที่ไม่เหมือนเรา
11) อย่าสู้กับคนที่แข็งแรงหรือเก่งกว่า อย่าเล่นเกมส์ที่คู่แข่งเป็นคนตั้งกติกา (Don't play the game, they set the rule !)
12) KPI (คุณอนันต์เรียกเล่นๆ ว่า กะปิ) ไม่เหมาะกับการใช้วัดตัวบุคคล แต่เหมาะกับการใช้วัดผลงานของทีมมากกว่า
13) ผลตอบแทนสำหรับพนักงานต้องถูกคำนวณจาก % ความสำเร็จของงานที่ทำ (% of Achievement) เช่นหากธุรกิจขาดทุนอยู่ 20 ล้าน ตอนต้นปีตั้งเป้าจะเท่าทุน (Breakeven) ปลายปีจบลงขาดทุน 1 ล้าน ก็ถือว่าสำเร็จ 90% พนักงานควรได้รับรางวัลตามสัดส่วน
14) การทำธุรกิจ อย่าทำ Backward Integration เพราะจะทำให้เราควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบไม่ได้ เนื่องจากเป็นบริษัทในเครือเดียวกัน การ Reject ของทำได้ยากขึ้น

วันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2558

The fabulous life of Snapchat CEO Evan Spiegel, the youngest billionaire in the world Read more: http://www.businessinsider.com/fabulous-life-of-evan-spiegel-worlds-youngest-billionaire-2015-3?op=1#ixzz3UN9GFwvz

Life is good for Evan Spiegel.
Snapchat is reportedly about to receive a $200 million investment from ecommerce giant Alibaba. It's also in the process of raising another round of funding that would place their valuation at $19 billion.
And with a net worth of $1.5 billion, the 24-year-old CEO is officially the youngest billionaire in the world, according to Forbes.
Spiegel lives a charmed life — and he knows it.
"I am a young, white, educated male," he once said at a conference. "I got really, really lucky. And life isn't fair."
We've pulled the highlights from profiles by LA Weekly, Business Insider, and more.

Spiegel grew up in the Pacific Palisades, a ritzy Los Angeles enclave just east of Malibu. He was the oldest son of two lawyers, though his parents divorced when he was in high school.

When Spiegel turned 16 and got his driver's license, he was given a 2006 Cadillac Escalade, which he parked in the gated Southern California Edison parking lot next to his school. Spiegel's father represented Edison during the energy crisis.

The high schooler wanted a more fuel-efficient car since he found himself driving in the city fairly often. In a letter from 2008, Spiegel asked his parents to lease him a BMW 550i, which retails for about $75,000. "Cars bring me sheer joy," he wrote. "I would really appreciate you validating me and all of my hard work by leasing the BMW."

The Spiegels were members of a number of exclusive clubs, including the Jonathan Club in Santa Monica and the La Jolla Beach & Tennis Club. They often went on trips to Europe, and even went snowboarding by helicopter in Canada. "We live in a bubble," Evan wrote in the letter asking for the BMW.

Spiegel went on to Stanford, where he met future Snapchat cofounders Reggie Brown and Bobby Murphy. "We weren’t cool," Murphy told Forbes. "So we tried to build things to be cool." The three were members of the Kappa Sigma fraternity — Spiegel was social chair, and judging from emails that were leaked last year, he was quite the partier.

Spiegel went on to Stanford, where he met future Snapchat cofounders Reggie Brown and Bobby Murphy. "We weren’t cool," Murphy told Forbes. "So we tried to build things to be cool." The three were members of the Kappa Sigma fraternity — Spiegel was social chair, and judging from emails that were leaked last year, he was quite the partier.
LA County Superior Court

Spiegel dropped out of school just a few credits short of graduation to work on Snapchat full-time. The team developed the bulk of the app in 2012, while headquartered at Spiegel's dad's house on Toyopa Drive in the Palisades. Though Snapchat moved to offices on the Venice boardwalk, Spiegel lived at his dad's house for years, in part because "the rent is cheap."

Spiegel dropped out of school just a few credits short of graduation to work on Snapchat full-time. The team developed the bulk of the app in 2012, while headquartered at Spiegel's dad's house on Toyopa Drive in the Palisades. Though Snapchat moved to offices on the Venice boardwalk, Spiegel lived at his dad's house for years, in part because "the rent is cheap."
Bing Maps

That changed in November 2014, when Spiegel bought his own house in Brentwood for $3.3 million. It's got three bedrooms, including one with a terrace, and over 2,800 square feet of space.

That changed in November 2014, when Spiegel bought his own house in Brentwood for $3.3 million. It's got three bedrooms, including one with a terrace, and over 2,800 square feet of space.
Google Maps

After the startup completed a big funding round last June, Spiegel reportedly bought himself a Ferrari.

Spiegel seems to be enjoying life in L.A. Here, he flies above his hometown.


And here he gets another view from up high.


But he's also done a fair amount of traveling in the last year, making trips to London, Saudi Arabia, Islamabad, and Russia.


Spiegel hung out with George Lucas and Vice CEO Shane Smith during the Vanity Fair New Establishment Summit in October 2014.

Spiegel hung out with George Lucas and Vice CEO Shane Smith during the Vanity Fair New Establishment Summit in October 2014.
Michael Kovac/Getty Images

Snapchat has some devoted fans: Spiegel tweeted this fan art he particularly liked.


Spiegel has been romantically linked with pop superstar Taylor Swift. The two reportedly met in December 2013 and dated secretly for several months. Spiegel was reportedly interested in buying Big Machine, the record label that represents Swift, though the deal never went through.

Spiegel has been romantically linked with pop superstar Taylor Swift. The two reportedly met in December 2013 and dated secretly for several months. Spiegel was reportedly interested in buying Big Machine, the record label that represents Swift, though the deal never went through.
Caroline McCredie / Getty

Spiegel has said he wants Snapchat to get more involved in the music business, and the company might even launch its own record label. Spiegel often tweets the music he's listening to, and it's comes from a wide range of artists. Here he poses with Epic records chairman and CEO LA Reid and singer Meghan Trainor.

Spiegel has said he wants Snapchat to get more involved in the music business, and the company might even launch its own record label. Spiegel often tweets the music he's listening to, and it's comes from a wide range of artists. Here he poses with Epic records chairman and CEO LA Reid and singer Meghan Trainor.
(Photo by Chris Weeks/Getty Images for Epic Records)


Read more: http://www.businessinsider.com/fabulous-life-of-evan-spiegel-worlds-youngest-billionaire-2015-3?op=1#ixzz3UN9EXpdG